Beynin görme merkezleri zarar gördüğünde, gözler sağlıklı olsa bile görme kaybı yaşanır!

İnme sonrası gelişen görme alanı kayıplarının, hastaların günlük aktivitelerini olumsuz etkilediği bilinen bir gerçek. Nöroloji Uzmanı, beynin bu tür hasarlarında çoğu zaman görmedikleri bir alanın dışında olabileceğini belirtiyor. Örneğin, tabaklarındaki yemeğin yalnızca kısmen görebildikleri düşünceleriyle. vizüel halüsinasyonların her zaman psikiyatrik rahatsızlık belirtisi olmadığı bilinen bir gerçek. Beyin nedenlerin araştırılması ihtiyacı gerekli.

Görme işleminin temelinde beyin var

Göz ışığı toplar başlasa da, esas görme süreci beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözlerimiz sanki kamera f обычs ve çevreden görüntüleri beyin arka iletirir. Beynimiz bu yollarla sinyalleri işleyerek anlamlı görseller yaratır ve bunu neye baktığımızı kesin anlatmamıza.

Eğer bu işlem bir beyin bölgesinde hasara uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görüntülerin doğru şekilde algılanamaması veya net olmayan görüntüler ortaya çıkabilir. Uzmanlar, bu tarz görme kayıplarının dünyada sık görülen nedenlerini belirtti.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

İnme ya da damar sonucunda, gözlerin yapısı değil, görme kaybı yaşanabilir. Beynin görsel merkezlere bulaşan damar zarara sebep olur. bu durumda bireyler sağ veya sol belirli alanı kısmen kör noktasını karanlık olarak algılarlar. Bu göz görüşlerini değiştirmeden beynin beşinci bölümündeki zararı görüntülerin işlenememesine sebep olur.

bu sorun aslında gözlerin dahi sağlıklı olmasına rağmen, beyin bu alandaki hasarları özellikle görme kaybına yol açabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Genel bilgi olarak, görüntü kaybı gelişen hastalıklar sonucunda bireyler sıklıkla düşüp, düşme sonucu olabilir. Etkileyici bir bilgi ise Anton Sendromu olup, beyin hasar sebebiyle görünsel eksiklikleri yaşayan kişiler görmediklerini itiraz eder. Gözleri görmeme durumunu inkar ederler. Durum mahremiyet iç yüz hakkında bilinç vermeyebilir.

Görsel halüsinasyonlar, kural görme kaybı yatan karanlık. Bu, beynin dış uyarılara yetersiz görsel uyarılarına karşılık kendi hafıza ve hayal depolarını kullanarak. Sonuçta, beyin boş kalan vizüel alanını geçmiş anılarını canlandırıp yapay görüntüler doldurmaya çalışır. Hastalar, bu sahte görüntülerin gerçek olmadığını bilseler de, büyük korku duygusu yaşayabilir.

Görsel halüsinasyonlar her zaman ruhsal bozukluklar gösterisi değildir. Ayrıca, felç sonrası,beynin zarar gösteren, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya yoğun migren gibi sebeplerle de olabilir. Charles Bonnet Sendromu ise, özellikle göz hastalıkları kaybı sonrası oluşan vizüel halüsinasyonların en iyi örneğidir. Bu hastaların zihinleri genellikle sağlıklıdır, gördükleri şeylerin gerçek anlayabilirler. Sonuç olarak, görsel halüsinasyon şikayetleri gösteren kişileri hemen psikiyatrik etiket koymadan önce, ayrıntılı nöroloji muayene şarttır.

Erken rehabilitasyonun önemi

felç sonrası kayıplarını telafi etmek için, erken başlayan değerlendirmeler hayati önemlidir. Nörolojik rehabilitasyonu sayesinde beynin hasarsız kalan bölümleri yararlanılarak yeni nöral yollar oluşturulabilir ve kaybedilen yetiler tekrar öğrenilebilir.Göz egzersizleri ve stratejiler disiplinli uygulandığında, hastaların kullanım kalan görme alanlarını daha etkili kullanmalarını sağlar. Bu eğitimler sonuçta, bireyler, aldıkları çevreyi dikkatle tarama teknikleri öğrenip, kaza risklerini öne geçebilirler. Böylece, erken müdahale ile düzenli rehabilitasyon bireyin bağımsızlık yükseltmesine ve hayat kalitesinin gelişmesine doğrudan katkıda bulunur.